Categories
ສາຍສັງຄົມ

ການເຊື່ອມໂຍງດ້ານການທ່ອງທ່ຽວຂອງຄະນະວິທະຍາສາດສັງຄົມກັບບັນດາມະຫາວິທະຍາໄລໃນເຄືອຂ່າຍປະເທດອາຊຽນ

ຊອ ປທ. ນາງ ສີປະໄພ ປັນຕະຍານົນ Mvlomonosov@yahoo.com

ບົດຄັດຫຍໍ້

   ການສຶກສາເລື່ອງ ການເຊື່ອມໂຍງດ້ານການທ່ອງທ່ຽວຂອງຄະນະວິທະຍາສາດສັງຄົມກັບບັນດາມະຫາວິທະຍາ ໄລໃນເຄື່ອຂ່າຍປະເທດອາຊຽນ ຊຶ່ງຈຸດປະສົງຂອງການສຶກສາປະກອບມີ 1) ສຶກສາຄວາມຈໍາເປັນຂອງການເຊື່ອມໂຍງທາງດ້ານການທ່ອງທ່ຽວຂອງຄະນະວິທະຍາສາດສັງຄົມກັບມະຫາວິທະຍາໄລໃນເຄືອຂ່າຍປະເທດອາຊຽນ, 2) ສຶກສາສິ່ງທີ່ເປັນບັນຫາໃນການເຊື່ອມໂຍງດ້ານການທ່ອງທ່ຽວຂອງຄະນະວິທະຍາສາດສັງຄົມກັບມະຫາວິທະຍາໄລໃນເຄື່ອຂ່າຍປະເທດອາຊຽນ ແລະ 3) ສຶກສາແນວທາງໃນການເຊື່ອມໂຍງດ້ານການທ່ອງທ່ຽວຂອງຄະນະວິທະຍາ ສາດສັງຄົມກັບມະຫາວິທະຍາໄລໃນເຄື່ອຂ່າຍປະເທດອາຊຽນ ໂດຍນໍາໃຊ້ວິທີການສຶກສາແບບປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບ, ກຸ່ມຕົວຢ່າງສຶກສາທາງດ້ານປະລິມານມີ 104 ຄົນ ແລະ ກຸ່ມຕົວຢ່າງທາງດ້ານຄຸນນະພາບມີ 8 ທ່ານ.

    ຜົນການສຶກສາພົບວ່າ: ການເຊື່ອມໂຍງເຫັນວ່າຄວາມຈໍາເປັນໃນການພັດທະນາຫຼັກສູດ ໂດຍລວມແມ່ນມີຄວາມຈໍາເປັນຢູ່ໃນລະດັບຫຼາຍ ມີຄ່າ(X=4.07) ມີຄ່າ (SD=0.74), – ດ້ານຄວາມຈໍາເປັນໃນການພັດທະນາແລກປ່ຽນອາຈານສອນ ແລະ ນັກສຶກສາ ໂດຍລວມຢູ່ໃນລະດັບຫຼາຍ ເຊິ່ງມີຄ່າ (X=4.24) ແລະ ມີຄ່າ (SD= 0.75), ກ່ຽວກັບຄວາມຈໍາເປັນໃນການພັດທະນາເອກະສານ-ຕໍາລາ ຮັບໃຊ້ການຮຽນການສອນ ໂດຍລວມແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບດີ ໂດຍມີຄ່າ(X=4.17) ແລະ ຄ່າ (SD=0.77), ບັນຫານິຕິກໍາ ແລະ ດ້ານນະໂຍບາຍ ໂດຍລວມຢູ່ໃນລະດັບຫຼາຍ ເຊິ່ງມີຄ່າ(X= 3.76) ແລະ ມີຄ່າ (SD=0.74), ແນວທາງໃນການເຊື່ອມໂຍງໂດຍລວມ ຢູ່ໃນລະດັບຫຼາຍ ເຊິ່ງມີຄ່າ(X=4.02)ແລະ ມີຄ່າ (SD=0.80). ເຊິ່ງການພັດທະນາຫຼັກສູດຄວນປັບປຸງຫຼັກສູດໃຫ້ມີຄວາມສະດວກ ສ້າງເງືອນໄຂອໍານວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການສຶກສາ, ສາມາດຖ່າຍໂອນໜ່ວຍກິດ ແລະ ຄະແນນຂອງນັກສຶກສາລະຫວ່າງມະຫາໄລໜຶ່ງໄປຫາອີກມະຫາໄລໜຶ່ງ.ດ້ານການພັດທະນາການແລກປ່ຽນອາຈານສອນ ແລະ ນັກສຶກສາແມ່ນມີຄວາມຈໍາເປັນຫຼາຍ ເຊັ່ນ: ເຕັກນິກການສອນ, ເນື້ອໃນບົດຮຽນ ແລະ ລາຍວິຊາສອນ. ສ່ວນດ້ານການພັດທະນາເອກະສານ-ຕໍາລາຮັບໃຊ້ການຮຽນການສອນ: ຄວນສ້າງໂອກາດໃຫ້ມີການຄົ້ນຄ້ວາບັນດາປື້ມຕໍາລາ-ເອກະສານ ຕະຫຼອດເຖິງການນໍາໃຊ້ສື່ການສອນ ແລະ ລົງພາກຕົວຈິງລະຫວ່າງທິດສະດີກັບພຶດຕິກໍາໃຫ້ສອດຄ່ອງ ເພື່ອໃຫ້ເທົ່າທຽມກັນກັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນໃຫ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ດ້ານການແລກປ່ຽນຂໍ້ມູນຂ່າວສານດ້ານວິຊາການແມ່ນມີຄວາມຈໍາເປັນ ໂດຍສະເພາະດ້ານວິຊາການ, ດ້ານອາຈານສອນ ແລະ ດ້ານເຕັກນິກເພື່ອໃຫ້ທ່ວງທັນກັບສະພາບຄວາມເປັນຈິງ.

ສິ່ງທີ່ເປັນບັນຫາໃນການເຊື່ອມໂຍງແມ່ນດ້ານນະໂຍບາຍ, ນິຕິກໍາກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງ,  ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງອາຈານ ແລະ ນັກສຶກສາຍັງມີຄວາມຈໍາກັດ, ດ້ານບັນຫາດ້ານຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຜູ້ບໍລິຫານໃນລະດັບພາກວິຊາຕໍ່ວຽກງານດັ່ງກ່າວເຫັນວ່າຍັງຂາດປັດໄຈສະໜັບສະໜູນໃນການພົວພັນພາຍນອກ.